ΝΟΜΟΣ
ΚΥΚΛΑΔΩΝ
ΔΗΜΟΣ ΤΗΝΟΥ
Πριν από μέρες βιώσαμε ένα
πρωτόγνωρο για την τοπική μας κοινωνία γεγονός, που μας βύθισε στη θλίψη. Η
απώλεια των δύο πολύτιμων συνεργατών μας στο Δήμο ήταν πραγματικά τραγική και
για εμάς και ,
φυσικά, για τις οικογένειές τους.
Παρατηρώ όμως με λύπη ότι πάνω στους
δύο νεκρούς οικοδομείται μια ολόκληρη «φάμπρικα» φημών
από ανεύθυνες φωνές, που
βρήκαν πρόσφορο έδαφος, να ορθώσουν τον αντιπολιτευτικό τους λόγο,
επιδιώκοντας
μικροπολιτικά ή συνδικαλιστικά
οφέλη.
Το αποτέλεσμα είναι ότι, πριν καν
εκδοθεί το επίσημο πόρισμα των εμπειρογνωμόνων,
που και εμείς ζητήσαμε και πριν
δώσει κατάθεση ο τραυματίας συνάδελφός τους, για να μάθουμε επιτέλους τι ήταν αυτό,
που οδήγησε στο τραγικό συμβάν, ο λαός της
Τήνου κινδυνεύει να πληρώσει το τίμημα της μη αποκομιδής
των σκουπιδιών, μετατρεπόμενος στο τρίτο αθώο θύμα του
περιστατικού.
Και αυτό, επειδή κάποιοι ενέδωσαν στις φημολογίες και τις άφησαν να ενισχύσουν τον πανικό τους,
την ώρα που όλοι μας χρειαζόμαστε νηφαλιότητα, για να μπορέσουμε να μάθουμε την αλήθεια και,
φυσικά,
αν χρειάζεται να λάβουμε μέτρα ή και να αποδώσουμε ευθύνες.
Καλώ όλους ,
δημότες και υπαλλήλους του Δήμου,
να στρέψουν την προσοχή τους στους ειδικούς
και να κλείσουν τα αυτιά τους στους εμπόρους
του φόβου, που βρήκαν πρόσφορο έδαφος
για να απλώσουν την
«πραμάτεια της μιζέριας», πάνω στην οποία συνήθισαν να χτίζουν τη δική τους ύπαρξη στα κοινά.
φυσικά, για τις οικογένειές τους.
από ανεύθυνες φωνές, που βρήκαν πρόσφορο έδαφος, να ορθώσουν τον αντιπολιτευτικό τους λόγο,
επιδιώκοντας μικροπολιτικά ή συνδικαλιστικά οφέλη.
που και εμείς ζητήσαμε και πριν δώσει κατάθεση ο τραυματίας συνάδελφός τους, για να μάθουμε επιτέλους τι ήταν αυτό,
που οδήγησε στο τραγικό συμβάν, ο λαός της Τήνου κινδυνεύει να πληρώσει το τίμημα της μη αποκομιδής
των σκουπιδιών, μετατρεπόμενος στο τρίτο αθώο θύμα του περιστατικού.
την ώρα που όλοι μας χρειαζόμαστε νηφαλιότητα, για να μπορέσουμε να μάθουμε την αλήθεια και, φυσικά,
αν χρειάζεται να λάβουμε μέτρα ή και να αποδώσουμε ευθύνες.
και να κλείσουν τα αυτιά τους στους εμπόρους του φόβου, που βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να απλώσουν την
«πραμάτεια της μιζέριας», πάνω στην οποία συνήθισαν να χτίζουν τη δική τους ύπαρξη στα κοινά.